عمومی

گوگل دانایی است؟ – پرتال پارسی

روز دیگر، کامپیوترم را روشن کردم و شروع به نوشتن گزارشی از جلسه چند ساعته ای کردم که با یکی از اساتید برجسته علوم سیاسی کشور داشتم. به نظر می رسد برای نوشتن چنین گزارشی در وهله اول نیازی به آنلاین شدن ندارید. داستان ساده است؛ روزنامه نگار قرار است به دیدار استاد دانشگاه برود، جلسه او را شرح دهد و از موضوعات مطرح شده در آن جلسه بگوید. اما اگر دو سه خطی را مرور می کردم و می خواستم نام دقیق پایان نامه داوطلبی استاد مذکور را که چند سال بعد به صورت کتاب منتشر شده بود، بنویسم، نیاز به اینترنت داشتم، طبیعی است. در دسترس ترین و در دسترس ترین ابزار برای جستجو در اینترنت، گوگل معروف است. به دلیل مسدود شدن دسترسی به گوگل و عدم موفقیت در وب سایت های جستجوی ملی، از ذکر عنوان این کتاب صرف نظر کرده ام. اما این تنها آغاز داستان بود. من بیش از ده ها بار پشت درهای گوگل در به دست آوردن اطلاعات اضافی لازم برای ارائه دیدی جامع از موضوع مورد نظر و همچنین آثار مکتوب و رویدادهای تاریخی و زمان وقوع آنها ناکام بوده ام.

علیرغم اینکه یک روزنامه نگار می تواند بیشتر از یک شهروند عادی از چنین جست و جوهای اینترنتی بهره مند شود و با وجود اینکه همه باید ذهنی آماده داشته باشند تا کار خود را بر اساس کار و توانایی خود تنظیم کنند. گوگل به عنوان یک موتور جستجو بسیار شگفت انگیز است. این نقطه عجیب همچنین می تواند هشداری باشد زمانی که در کوچه ای گیر کرده اید که دسترسی به اینترنت جهانی غیرفعال است. اگر بپذیریم که حتی باهوش‌ترین ذهن‌ها در حرفه‌ای‌ترین سازمان‌ها نیاز دارند که کلمات کلیدی خود را چندین بار به صورت روزانه در گوگل جستجو کنند، جهان بدون گوگل مانند یک سرزمین دانش است. اما آیا گوگل واقعاً آگاه است؟

پاسخ به این سوال از چند دیدگاه متفاوت است. به عنوان یک روزنامه نگار، نویسنده این سطور می تواند با تمجید از گوگل بیشتر بگوید تا علیه آن. البته اگر انتقادی به گوگل وارد شود اتفاقی است نه ذاتی. به زبان ساده، من هیچ مشکلی در مورد گوگل نمی‌دانم که ما را کوچک‌تر و ضعیف‌تر از آنچه هستیم نشان می‌دهد. اما این تقصیر گوگل نیست که نادانی واقعی ما را در مقابل ذهن مجازی آشکار می کند، این کارکرد آن است، می تواند هر کاربر را متفاوت تحت تاثیر قرار دهد. بگذارید واضح تر توضیح دهم. به عنوان مثال، هنگام جستجوی تاریخچه دانشکده حقوق و علوم سیاسی در گوگل، چندین بار به صفحاتی هدایت شدم که نام برخی از محققان یا اساتید و مورخان مرتبط با موضوع را مشاهده کردم. به دنبال آن بودم، و سپس با آنها تماس گرفتم، اطلاعات و حتی اسناد قابل توجهی پیدا کردم که مرا متقاعد کرد که باید نسخه جدیدی از گزارشی را که درباره این کالج نوشتم ارائه دهم. در این موقعیت، گوگل نه در یک موقعیت تابع به معنای عام، بلکه در موقعیت مفید در موقعیت علت نسبی در دهکده جهانی تعریف شده است. اگر زندگی بدون هوش کامل ممکن است، بدون هوش ارتباطی بی فایده است.

البته، اگر به نفع گوگل بحث می کنید، می توانید علیه آن استدلال کنید. بسیاری از افراد بر این باورند که اتکای بیش از حد، ارجاع و ارجاع مداوم به گوگل باعث می شود حافظه و حتی ذهنیت ما تنبل و پوچ شود. این افراد معتقدند این کار مانند این است که همه دارایی ها و دارایی ها را به حساب پس انداز منتقل کنیم و دستمان را از هر سرمایه ای خالی کنیم. ممکن است منتقدان استدلال کنند که مراجعه مداوم و مداوم به گوگل آن را به ذهنی منفصل و فعال تبدیل کرده است و ذهن متصل ما را تنبل و حتی ناکارآمد کرده است. البته این ادعا را می توان در مورد هر چیزی در عصری که در آن زندگی می کنیم مطرح کرد. به عنوان مثال، پس از ظهور گوشی های هوشمند، مشخص است که هیچکس شماره تلفن های بسیاری از آشنایان و دوستان خود را به خاطر نمی آورد. خوب یا بد، آیا می توانیم بگوییم که گوشی هوشمند یکی از عملکردهای هوشمندی ما را در اختیار گرفته است؟

امروز، زمانی که دسترسی ما به گوگل مسدود شده است، می توانیم روزی را تصور کنیم که تلفن های هوشمند ما نتوانند شماره تماس دوستانمان و افراد بی شماری را که برای کار و زندگی خود با آنها در ارتباط هستیم، ارائه دهند. یا بدتر از آن، روزی که همه هارد دیسک ها از بین می روند یا مراکز داده تعطیل می شوند. ممکن است به دقت به این فکر کنید که آیا گوگل (در اینجا فناوری) دانش ما در آن روز بود یا خیر؟

6565

دکمه بازگشت به بالا