عمومی

میراث پیامبر برای بشر – پرتال پارسی

پیامبر اسلام را بنیانگذار اسلام و امام ششم را پیشوای مذهب جعفری می نامیدند، زیرا در جمع آوری میراث نیاکان خود نقش عمده ای داشت. ما علاوه بر اعتقاد به نبوت حضرت محمد (ص) به تمام پیامبران قبل از او نیز ایمان داریم و او را آخرین سلسله رسولان الهی می دانیم و کتاب او، قرآن، معجزه ای جاودانه است. . و قانون آن قانون نهایی است. اعتقاد به نبوت او برای ما سخت نبود، زیرا آنچه در شرح حال او می خوانیم نشان می داد که او خدایی است، او مادر نبود، در مدرسه درس نخوانده بود، اما از طریق خداوند برای همه مورخان معلم بود. سند نبوتش قرآن بود که هیچکس نتوانست آن را بیافریند، در این چهارده قرن مثال خود را آورد – حتی یک سوره از آن، این گونه می گویند خودش را به دردسر و رنج می برد. اخلاق او به قدری خوب است که خداوند او را الگوی همه مؤمنان قرار داده است. نام مبارکش چهار بار در قرآن به نام محمد، یک بار احمد و با وصف نبی، رسول، امی، مبشر، نذیر، منادی الی الله، سراج منیر و… آمده است. سوره ای هم در قرآن هست. باید گفت که نام محمد و قطب الخطاب در کل قرآن شخص اوست.

او بر اساس شناخت خدای مهربانش اشرف مخلوقات و ممکنات بود و خدایش او را به دیگران توصیف کرده که چنین نمی کند و می فرماید: «پیامبری به سوی شما آمده است. بر او سخت است و اصرار به هدایت شما دارد و نسبت به مؤمنان سخاوتمند و مهربان است 1»؛ «رسول خدا برای شما الگو است 2»؛ «همانا شما دارای اخلاق عالی 3»؛ گفتار او جز وحی چیزی را آشکار نمی کند و آرزوهایش را آشکار نمی کند 4»؛ «روح الامین او فرستاده خدا و خاتم پیامبران است. ما تو را فقط رحمت جهانیان فرستادیم. جدایی) به نور ایمان»8; «تلاوت آیات الهی و تعلیم و تربیت مردم»9; «عفو امت و استغفار لله»10; «استقامت بر راه مصیّات»11; «حفظ انصاف در صدور احکام» 12; «امر به معروف و نهی از منکر»13; صدقه گرفتن برای پرداخت مال پاک و نیازهای ضروری جامعه»14; «دعوت مردم به توحید با حکمت و موعظه نیکو»15 و…

برکت وجود پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم به حدی است که خداوندی که برای مؤمنان چنین پیامبری را مبعوث کرده است، تمام نعمت های دنیا را به نسل بشر نداده است. نسبت به مردم مهربان و در راه راستشان بخیل است که به آنها جان داد و خداوند به این صفت پیامبرش چنین اشاره می‌کند: «اگر ایمان نیاورند، گویا می‌خواهی خودت را هلاک کنی. تاسف برای اعمال آنها! 17; در جای دیگر آمده است: «ما قرآن را بر تو نازل نکردیم به خاطر کثرت عبادت خدا و تلاش برای هدایت مردم به راه راست»! آری فرمود: «خداوند بر مؤمنان، رسولی از میان آنان فرستاد که آیات الهی را تلاوت می کند و آنان را از تاریکی ها و فسادها پاک می کند و آنان را از کتاب و حکمت آگاه می سازد». آنها قبلا در خطای 19 بودند…

او پیامبر و الگوی ما در زندگی است. می‌پرسید: شخصی که چهارده قرن پیش می‌زیست چگونه می‌تواند برای مردم امروز نمونه باشد؟ می گویم: بسیاری از خصوصیات انسان ماندگار است و تأثیری در زمان ندارد، مانند ایمان، اخلاق و رفتار با دیگران. بررسی سیره پیامبر(ص) نشان می دهد که ایشان بهترین الگو برای کسانی است که می خواهند راه خدا را طی کنند و به سعادت برسند. او دارای تمام صفات نیکی بود که انسان دارد و در سه بعد اعتقادی و عملی و کمال اخلاقی برای همه بشریت الگو بود. اندیشه توحید، ایمان، ایمان، صداقت، شجاعت، پاکی، صداقت، سخت کوشی و تلاش، نظم و صفا، زهد و تقوا، محبت و مهربانی، گذشت و گذشت، قدرت زیاد، استقامت و صبر، هوشیاری و نجابت، توجه. به خدا، تسلط بر حوادث، صبر در سختی ها و غیره. از جمله چیزهایی است که مسلمانان باید از پیامبر بیاموزند.

آری، مصداق شخصیت ما پیامبر بزرگوارمان (ص) است، انسان فردی با رفتار انسانی است وگرنه اگر چهره انسانی هم داشته باشد، اگر خصوصیات انسانی نداشته باشد، انسان نیست. صفات درونی و بیرونی که در انسان شکل می گیرد و شخصیت او را شکل می دهد، صفات خوب و مثبتی مانند اخلاق، شجاعت و شجاعت و صفات منفی و ناخوشایند مانند فروتنی و ترسو، صفات اخلاقی فردی مانند صبر و شجاعت نامیده می شود. و اخلاق اجتماعی مانند تواضع و فداکاری. هدف از روایت انبیا تغییر اخلاق در مردم است تا آنها را به فضایل ایمانی آراسته کنند. و در روایات اهل بیت (علیهم السلام) نیز به فضایل اخلاق اشاره شده است21، به همین دلیل اخلاق جایگاه بسیار بالایی پیدا کرد، اصولاً اخلاق با تعالیم و اعمال پیامبر (ص) به کمال رسید. اگر بخواهند شخصیت یک نفر را تغییر دهند، اگر تعریف کنند: «شخصیت او محمد است!.. سعدی هم در مورد او خوب صحبت کرد: حسنة جامعة حسنه/رحمت الله 22: همه صفاتش زیبا بود و خوب است.” درود بر او و خانواده اش!

گوشه ای از سیره اخلاقی پیامبر ما: او به شغل خود مشغول بود: کفش هایش را خودش می دوخت، لباس هایش را درست می کرد، گوسفندان را می دوشید و با غلامانش غذا تقسیم می کرد. او نشست؛ حیا مانع از آن نمی شد که مایحتاج خود را از بازار تهیه کند; او با ثروتمندان و فقیران دست نمی داد. كوچك و كوچك اگر چيزى پيشكش مى كردند، حتى اگر خرماى فاسد بود، با تحقير به او سلام مى كردند; او صرفه جو، مهربان، اجتماعی بود. بدون لبخند، صورتش لبخندی بر جای نمی گذاشت، چهره بدون چین و چروکش همیشه غمگین بود. او همیشه متواضع بود، نه توهین. او بدون اسراف سخاوتمند بود. او بسیار مهربان و مهربان بود. طمع هرگز چیزی به دست نیاورد. هنگام خروج از خانه، خود را در آینه دید. او هرگز به دنبال انتقام ظلمی که در حق او شده بود، نبود.

راز اخلاق الهی، مراقبت از خداست; انسان همیشه خدا را فراموش می کند و غفلت می کند، انذار به او هشدار می دهد که از خدا بپرهیز (راقب الله). بدان که در پیشگاه خدا هستی و او تو را می بیند. در برابر او دروغ نگویید. ریا ماوارز; اشتباه کن تعقیب نکن! بدان که خدایان تو را به تعلیم و تربیت خود می خوانند: «قد الذهن من اوج حکمت، اوج خواب من اوج آرزو»24; هر که نفس خود را تربیت کند، امیدش را از دست بدهد و تهی دست شود، فردی است که نفس خود را به گناه و گناه آلوده کرده است، حسن خلق آنقدر مهم است که گاهی در تعریف دین وارد می شود، آمد و گفت: ای رسول خدا! دین چیست گفت: حالت خوبه. آمدن از راست: دین چیست؟ گفت: حالت خوبه. سپس از سمت چپ و از پشت آمد، همان سؤال را تکرار کرد و حضرت همان پاسخ را فرمودند25. و در حدیثی دیگر: «خوش اخلاقی نیمی از دین است (الخلکو الحسن نصف دین).

نگاه به نمادها و نمادهای برجسته اخلاقی و تقلید از آنها یکی از بهترین روش های تربیت اخلاقی است. به همین دلیل خداوند متعال توجه همگان را متوجه پیامبر ما می کند و می فرماید: «از او به اخلاق مشورت کنید که او بهترین الگو است». اگر کسی از نظر اخلاقی برای منشی شدن مناسب نبود و در سطح وسیع دارای شخصیت خوبی بود، چگونه می توانست چنین تحولی در جهان ایجاد کند و دین او پانزده قرن ادامه داشته باشد و اکنون نزدیک به دو میلیارد پیرو دارد؟ بی جهت نیست که خداوند او را اینگونه ستایش می کند: «انک لَعَلَکُمْ أَحْسَنَکَ» (اینک لعلی خلقی عظیم) 28. این نشان دهنده جایگاه محوری اخلاق حسنه در اسلام است. چنانکه امام حسن مجتبی (علیه السلام) فرمود: «بهترین اخلاق نیکو است»29. گاه حسن خلق در تعریف ایمان وارد می شود امام باقر (علیه السلام): «کامل ترین مؤمنان از نظر ایمان، بهترین اخلاق هستند، اگر کسی داشته باشد ایمانش کامل است، هر چند ایمان داشته باشد». اگر گناهان از اول تا آخر باشد این گناهان چیزی از آن کم نمی کند و چهار چیز است: صداقت، ایمان، شرم و حسن خلق، انسانیت عقب مانده است، آنقدر بزرگ است که نمی توان آن را توصیف کرد.

———————

1. توبه/.128 2. احزاب/21. 3. قلم/4. 4. نجم/3 و 4. 5. شعرا/193. 6. احزاب/40. 7. پیامبران/107. 8. ابراهیم/1. 9. جمعه/2. 10. علی عمران/159. 11. هود/112. 12. مه/42. 13. اعراف/157. 14. توبه/103. 15. نحل/125. 16. علی عمران/164. 17. شاعران/. 18. طه/2. 19. علی عمران/164. 20. قلم/4. 21. البیان طبرسی مجلسی 10/333. 22. سعدی، گلستان. 23. طباطبایی، سیره النبی (ره). 24. شمس/9-10. 25. میزان الحکمه، ح50. 26. هسل 1/17. 27. احزاب/33. 28. قلم/4. 29. خصال/29. 30. کافی 2/99، باب حسن خلق. 31. همینطور

6565

دکمه بازگشت به بالا