عمومی

مشهورترین بلیزر ایران کجاست؟ – پرتال پارسی

ورود امام (ره) به ایران یکی از مهم‌ترین وقایع تاریخ معاصر به شمار می‌رود و به همین دلیل باید بلیزر معروف به رانندگی محسن رفیق‌دوس را یکی از خودروهای تاریخی دانست. اما آن ماشین تاریخی چه شد و الان کجاست؟

به گزارش پرتال پارسی هموطن وی نوشت: «ماشین معروف و جسور را به خاطر دارید که امام (ره) در دوازدهم بهمن سال 57 با آن وارد ایران شد و در میان جمعیت زیادی محاصره شد. روی صندلی روبروی ایشان امام (ره) با کاپشن آبی و سفید نشسته و محسن رفیقدوست که راننده امام (ره) در آن روز تاریخی بود. سفر امام (ره) به ایران یکی از مهمترین وقایع تاریخ معاصر محسوب می شود و به همین دلیل باید بلیزر معروف را یکی از وسایل نقلیه تاریخی دانست. خودروهای تاریخی نیز به عنوان مخفی نگه داشته می شوند، زیرا صرف نظر از اینکه چه کسی آنها را رانندگی می کند، بخشی از تاریخ هستند و باید از آنها مراقبت شود.

این ماجرا را گفتیم تا به اینجا برسیم که چرا بعد از 44 سال به بورس آمدیم تا از خودروی امام (ره) مطلع شویم. البته ادامه داستان سرنوشت ساز «بلیزر آبی» کار ساده ای نبود. برای یافتن مراجع ابتدا باید به کاوشگرهای خودروهای کلاسیک می رفتم. سپس نوبت به صاحبان قدیمی بلیزر معروف رسید تا بفهمند چه کسانی این خودرو را فروخته اند، اما ماجرا ساده نبود. ایشان جدای از استعلام و جست و جوی مکرر برای یافتن رد خودروی امام، از مراکز و بنیادهای دولتی و غیردولتی بازدید کردند که نتیجه آن گزارشی بود که پیش روی شما بود.

مهم اما ناشناس

در مورد وسایل نقلیه تاریخی مطالعات زیادی انجام شده است که قدمت برخی از آنها به سال های قبل از انقلاب و برخی به دوره قاجاریه بازمی گردد، اما تعداد کمی از آنها پس از انقلاب برای جستجوی آنها به سراغ خودروهای تاریخی رفته اند. مخصوصاً زمانی که امام (ره) به ایران آمدند، اسبی گرفتند و به بهشت ​​زهرا(س) رفتند تا آن سخنرانی معروف را برای مردم بیان کنند. اغراق نیست اگر بگوییم این دستگاه از 21 بهمن 1357 رها شده و مورد بی توجهی قرار گرفته و شاید به همین دلیل به سرعت به فراموشی سپرده شد.

خودروی امام (ره) که مرکز وقایع تاریخی 12 بهمن بود را باید جزو خودروهای تاریخی قرار داد. چرا که تمام ویژگی های لازم برای ارائه به عنوان یک محمل تاریخی را دارد. اول اینکه این خودرو توسط یکی از مهم ترین شخصیت های سیاسی تاریخ معاصر مورد استفاده قرار گرفت و ثانیاً در یک روز تاریخی مورد استفاده قرار گرفت. این گونه خودروها در کشورهای مختلف به خوبی نگهداری می شوند و در موزه ها مورد بازدید عموم قرار می گیرند تا غبار فراموشی جمع نشود… اما در مورد تاریخی ترین خودروی سال های پس از پیروزی این اصل رعایت نمی شود. . از انقلاب این ناآگاهی آبی بلیزر موضوعی جالب و ادامه دار برای علاقه مندان به سرنوشت خودروهای تاریخی است.

پروژه تحقیقاتی

نگاه بدبینانه به مفقود شدن خودروی امام (ره) این بود که پس از مدتی شکسته شد و از قطعات کمیاب آن برای تعمیر چند بلیزر که سال ها در ایران مانده بود استفاده شد، اما نتیجه چنین اقدامی. این رویکرد چیزی جز بن بست در مسیر پژوهش نبود. از این رو با خوش بینانه به اوضاع نگاه کردیم و به امید یافتن محل این خودروی تاریخی به جستجو ادامه دادیم تا به بنیاد مصطففان و جانبازان، ستاد اجرایی فرمان امام (ره) و بنیاد شهید رسیدیم. اما نتیجه این نظارت چیزی جز اظهاراتی نبود که افراد مختلف از سرنوشت آبی بلیزر اطلاعی نداشتند.

هویت صاحب وسیله نقلیه

تلاش برای بازخوانی خاطرات محسن رفیق دوست که در 12 بهمن سال 57 پشت فرمان بلیزر آبی و سفید نشسته بود، مسیر جدیدی بود و ما را به نشانه های جدید و غیرعادی رساند. رفیقدوست در کتابی که برای تاریخ می گویم از شخصی به نام «علی معجم صنعیت» به عنوان مالک اصلی خودرو یاد می کند. الان دو آدرس مهم داریم یکی اسم صاحب ماشین و دیگری شماره 24 تهران. شاید بتوانیم با این آدرس ها از اداره مالیات شهرستان بپرسیم که آخرین مالیات این ماشین را چه کسی و در چه تاریخی پرداخت کرده است. ، اما این مسیر نیز جواب نداد، زیرا دو خودروی دیگر به عنوان خودروی کلاسیک ثبت نام کردند. علی جامه صنیعات. قدم بعدی یافتن ردی از علی معجم صنعتی یا نشانی بستگانش بود که با جستجوهای اینترنتی امکان پذیر شد. علی مجمع صنایع در سال 1378 درگذشت، اما پسرش یکی از کارآفرینان بازار قطعات خودرو بود که در همان مغازه قدیمی کار می کرد.

گم شده پیدا شد

برخی از شرکت های قدیمی لامپ برق تهران پنجره جدیدی باز می کنند. یکی از آنها که ابوالفضل متقی نام داشت گفت که با آن کاپشن آبی به کربلا رفتم و این همان نکته است که ما را به نکته اصلی و نهایی می رساند. بعد از این ماجرا به این نتیجه رسیدیم که مرحوم مجلس صنعتی حتماً به ایشان وکالت داده است که ماشین را موقتاً به یکی از دوستانش که قصد سفر به کربلا را داشت تحویل دهد. جست و خیز کردن

جستجوهای بیشتر ما را به دفتر شماره 329 در تهران و وکالتنامه ای که در شهریور 1357 به ثبت رسیده بود هدایت کرد. اکنون هویت خودروی تاریخی و خریدار آن از مرحوم مجوم صنیعیت به طور کامل شناسایی شده است اما صاحب خودرو می گوید نمی داند آن را به چه کسی فروخته است. ما ناامید نخواهیم شد. بنابراین ما به جستجوی خود ادامه دادیم و به این ترتیب از کامران امیری که سال ها در زمینه خودروهای کلاسیک جست و جو و جست و جو می کرد و از ابتدا همراه ما بود، کمک گرفتیم. او با انتشار تصویری از کاپشن آبی در صفحه شخصی خود از فالوورهایش خواست در صورت یافتن ردی از او به او اطلاع دهند. این نقشه جواب داد و یکی از پیروان مدعی شد که ماشین را در یکی از باغ های متروکه اطراف تهران دیده است و آن را برای خودش نگه داشته است. امیری محقق ما در این گزارش پس از بررسی شماره شاسی خودرو به احتمال زیاد این بلیزر همان بلیزر معروفی است که مدت ها به دنبال آن بودیم؛ بلیزر که به شدت آسیب دیده و نیاز به ترمیم زیادی دارد اما…

آیا این همان بلیزر است؟

محقق همکار ما در این گزارش احتمال زیاد این بلیزر معروف را می دهد. اگر چنین است، موزه خودروهای کلاسیک بنیاد «مصطفان و جانبازان» باید فکری به حال خود کند. مصطفیفان و یکی از کارمندان صندوق جانبازان با اشاره به اینکه هرگونه خبر و اطلاعاتی در مورد خودروی تاریخی امام باعث افزایش روزافزون قیمت آن می شود، تصریح کرد: صندوق هیچ قصدی برای خرید خودروهای تاریخی ندارد. بلیزر معروف به موزه وسایل نقلیه تاریخی آماده تحویل است.

به گفته یک منبع موثق دیگر، تا به حال دو سه بار چنین سخنی گفته شده و به این نتیجه رسیده ایم که بلیزرهای ادعایی، بلیزرهای معروف نیستند. این منبع گفته است که اگر این بلیزر یک بلیزر معروف باشد، قطعا جزو سازمان هایی خواهد بود که آن را مرمت کرده و به موزه می برند. در هر صورت در صورت صلاحدید مسئولان، نتایج مشاهدات خبرنگار و پژوهشگر همکار را در این گزارش منتشر کرده ایم تا بتوانیم اطلاعات لازم را برای انجام بررسی های لازم در اختیار آنها قرار دهیم. . شاید اگر این بلیزر همان بلیزر معروف باشد، روز دوازدهم باخمن امسال بهترین روز برای تحویل آن به موزه مناسب باشد. همشهری مطمئناً مخاطبان خود را در جریان بازخوردها و تحولات بعدی در این زمینه قرار خواهد داد.

تعریف اولیه

دسترسی به نسخه های اصلی برای تحقیق ضروری است و با به دست آوردن تصاویر باکیفیت بلیزر از موسسه حفظ و نشر آثار امام (ره) این فرصت در اختیار ما قرار گرفت. . بررسی عکس‌های باکیفیت این وسیله نقلیه تاریخی ما را متقاعد کرد که پلاک اولیه آن توسط یک شماره ترانزیت در تاریخ 12 بهمن 1357 پوشانده شده است و این اولین سرنخ مهمی بود که پس از بررسی دقیق به آن دست یافتیم.

قدم بعدی مراجعه به مرکز جهانگردی و اتومبیلرانی بود که مسئول صدور شماره ترانزیت است. جستجوها برای یافتن اینکه شماره ترانزیت این خودرو برای چه کسی صادر شده بود ناموفق بود، بنابراین به زمین صفر بازگشت، اما همچنان مراجعه به عکس‌های باکیفیت مفید بود. با بررسی این عکس ها متوجه شدیم که گوشه دندان شماره 4 از زیر پلاک بیرون زده است و با توجه به مدل خودرو، احتمالاً پلاک اصلی آن مربوط به سال 1976-1978 است. تهران 24 یا تهران 25. پس عدد کنار 4 باید 2 باشه حالا باید دنبال آدرس بلو بلیزر 24 تهران بگردیم. آیا مراجعه به اداره راهنمایی و رانندگی تهران بزرگ ما را به نام و نشانی صاحب اصلی خودرو می رساند؟ پاسخ منفی است و ما باید به روش های دیگری عمل کنیم.

اولین نشانه

جست و جوی اولین نشانه های سرنوشت بلیزر معروف با زیارت امام آغاز شد. حدس زدیم افرادی در حرم امام (ره) هستند که از سرنوشت این خودرو اطلاعی دارند. بررسی های اولیه بی نتیجه ماند و وقتی مطمئن شدیم اثری از آن بلیزر معروف نیست، با سه کارمند و یک تکنسین که در حرم امام (ره) مشغول به کار بودند، برخورد کردیم.

آنها از حضور دو خودروی قدیمی در پارکینگ حرم امام خبر دادند اما از سرنوشت بلیزر معروف اظهار بی اطلاعی کردند. حفظ دو خودروی قدیمی در پارکینگ حرم امام (ره) نشانه کوچکی از بقای سایر خودروهای تاریخی در سالهای پس از انقلاب 57 بود و ما را به گ.س. آثار امام خمینی (ره) در حوالی جماران هیچ توضیحی یافت نشد و تردید در مفقود شدن بلیزر معروف به یقین تبدیل شده است. از آن روز به بعد با خودرویی مواجه شدیم که سال ها پس از پیروزی انقلاب در طوفانی از حوادث ریز و درشت ناپدید شد و یافتن آن به ترکیبی از اطلاعات، مراقبت های مستمر و دستکاری پلیس نیاز داشت. هم کالا و هم ماشین گمشده پیدا شد.»

انتهای پیام

دکمه بازگشت به بالا