عمومی

سخنی از سوز دل ! 

این ضایعه را به بازماندگان ساحت مقدس خداوند، پیامبر اکرم و مومنان و مراجع عظام و آن بزرگواران مقتدر تسلیت عرض می نماییم.

وقتی این بزرگان دور و بر ما هستند، احساس دلگرمی می‌کنیم و حامیان قوی داریم، اما وقتی این ستون‌های بزرگ را از دست می‌دهیم، متوجه می‌شویم که خانواده و حوزه قهرمانان و حامیان قوی دارند، ما باختیم!

حضور من در تشییع جنازه و اقامه نماز و تشییع جنازه و تدفین مثل یک فیلم سینمایی با خاطرات بیش از نیم قرن حضور خانواده هاکیر و انصاری در کنار خانواده روحانی از جلوی چشمانم گذشت. لحظاتی که در کنار پدر شهیدم در خدمت این بزرگوار از تبعید به قم و مدرسه فیضیه و سخنرانی ایشان در یاد و خاطره شهدا و منبر برادر مرحوممان بود. حاج انصاری و حمله دژایمان شاه و… تک تک این شخصیت بزرگ یک کتاب خاطره به ذهنم چسبیده است.

حرفی که دل را می شکند!
از همان کودکی عشق و علاقه من به مرحوم آیت الله حاجی سید محمد روحانی بی حد و حصر بود و سعی می کردم روزهای جمعه در کنار مرحوم پدرم در مسجد ایشان باشم و جام خالی میهمانان را از جمع بگیرم. این ارادت و محبت ادامه داشت تا اینکه مورد تجلیل دامادش قرار گرفت و پس از آن با مرحوم آیت الله حاجی سید محمدصادق روحانی و دوره بیشتر ارتباط برقرار کردم. به او (عمو جون) خانواده داده شد. در گفتار و زبان ما سخنانی که خطاب به این بزرگوار می شود رایج شده است.

جلسات این دو عالم و برادر بزرگ، معروف به جلسه حوزید، از محبوبیت خاصی برخوردار بود.
در این جلسات علم، تقوا و… تو تصور نمی کردی که جلوی کوه نشسته ای!
کانوا فینا کاهدنا!
به خاطر بزرگی و تواضعشون بود!


این دو برادر به شاگردی تنها یکی دو ستاره که بر سر سفره چنین ستارگانی می نشستند، افتخار و خوشحالی می کردند که اساتید زیادی داشتند، هر کدام ستاره رشته و عصر خود به حساب می آمدند. آدم های بزرگ و خوشه های چینی درست کردند! دو برادر بزرگوار مرجئه که از اشعار شیخ کاظم شیرازی، محمد حسین اصفهانی ملقب به شرکت، سید ابوالحسن اصفهانی و نابغه قرن، مرحوم آیت الله اعظمی هوی تغذیه شده اند، چطور؟ برنامه تحصیلی بعد هر کدام تبدیل به استوانه ای از علم و اصول و فقه و غیره شد و ده ها ستاره در حوزه های نجف و قم برانگیخت، اما متأسفانه هزاران قم و اهل سنت! ! آنها نه تنها قدر این سرمایه ها را نمی دانستند، بلکه نسبت به این دو قدرت بزرگ بی تفاوت بودند و
مظلوم از یک طرف، طلاب و طلاب از طرف دیگر، این دو پسر از تحصیلات آکادمیک محروم شدند!!

حرفی که دل را می شکند!
بی شک باید یک قرن بگذرد و خورشید در هر عصری در میان صدها ستاره حوزوی، شیخ طوسی، شیخ انصاری، مقدس اردبیلی، صاحب جواهر، بحرالعلوم، میرزای شیرازی، آخوند خراسانی و میرزای نائینی و میرزا ظهور کند. عبدالهادی شیرازی و سید محسن حکیم و سید ابوالقاسم هویی و سید محمود شاهرودی و سید عبدالعلی سبزواری و سید روح الله خمینی و سید محمد باقر صدر و میرزا جواد تبریزی و میرزا هاشم. ، سید کاظم شریعتمداری، سید احمد خوانساری، سید محمدرضا گلپایگانی، سید شهاب الدین مرعشی، لطف الله صافی، سید محمد سعید حکیم و چندین ستاره و مرجع فعلی در ناحیه نجف اشرف و قم. نتیجه تلاش آنها در طول چندین دهه است. در میان میدان ها و صدها ستاره پرتلاش بود و هست! و ما با تهمت ها و تهمت های ساده و دروغین از چنین منابع ارزشمندی محرومیم و حوزه و حوزه علمیه را در خوشه چینی از این درختان غول پیکر محروم می کنیم!!!؟؟؟

حرفی که دل را می شکند!
پاسخ شما به چنین اقداماتی برای نسل فعلی و آینده چیست؟
باغداران و باغداران با زحمت خود سالیان درازی اقدام به کاشت درختان و درختانی کرده اند که میوه می دهند و در هنگام چیدن میوه ها و محموله آنها جان این درخت یا درختان با تبر کنده شده و از تنه آن جدا می شود. .فرهیختگان و عالمان و خردمندان از تبر در دست بترسند و لبهایشان را ببندند و انگشتان حسرت را در دهان و چشمانشان بگذارند!!
حیف و هزار اندوه که چنین شخصیت های بزرگی را از دست دادیم و اکنون نیز مانند گذشته در غم از دست دادن آنها عزادار هستیم!
تا زمانی که هستن و زندگی دارن یا نمیفهمن یا اجازه میدن که خوبیشون رو بشناسیم و بفهمیم!!
اما پس از مرگ آنها می توانیم آنها را در سوگ ببینیم.

حرفی که دل را می شکند!

شکی نداریم که چندین دهه است که در مناصب عالی و درجات عالی و نیاکان پاک در جهت تعلیم و تربیت و خودسازی و شاگردی به کار گرفته شده اند. در صورت امکان قرار دادند!
غم و اندوه و حسرت ماست که این چهره ها و ستارگان برجسته عصری را که نمیشناختیم از دست دادیم و بعد از درگذشت خصلت ها و خصلت هایشان را می شنویم و با حسرت می نگریم.

و به شاکی

از علی رب کریم اطاعت کنید
نام آنها مانا است
یادشان گرامی باد.

دکتر هادی انصاری
عضو فرهنگستان علوم پزشکی ایران
چهارشنبه 30 دی 1401
26 جمادی اول 1444
تهران

دکمه بازگشت به بالا