عمومی

در اتاق‌های فرار چه می‌گذرد؟

چشم نمی بیند و تاریکی مطلق خشمگین است. وقتی متوجه شدید که غریبه ای به شما نزدیک می شود، باید منتظر بمانید تا چراغ روشن شود. وحشت با صدای جیغ و ترس تو تمام می شود و اتاق تبدیل به نور می شود و حالا خبری از غریبه نیست!

او چندین سال در بین مخاطبان بوده است و حتی بچه ها دوست دارند آن را امتحان کنند. اتاق ترسناک و مرموز را «اتاق فرار» می نامند. وارد اتاق می شوی و چیزی برای خلاصی داری.

طراح اتاق فرار، دانشجوی ژاپنی، می گوید اولین اتاق در شهر سیلیکون در سال 2007 طراحی شد. این اتاق های فرار به طور موقت در مکان های تفریحی ظاهر می شدند و طراحان نوع بازی موارد و دستورالعمل های لازم را در گوشه و کنار پنهان می کردند و بازیکنان مجبور می شدند آنها را پیدا کرده و محیط را ترک کنند. این بازی با استقبال خوبی همراه بود و بلیط ها به سرعت فروخته شد.

اکنون تعداد این اتاق های فرار روز به روز در حال افزایش است و هر کدام در حال توسعه بازی خود هستند. اتاق های فرار معمولاً بیلبورد ندارند و اطلاعات آن ها را می توان در شبکه های اجتماعی یافت. البته برخی از آنها وب سایت دارند. مردم به ویژه نوجوانان و جوانان روز به روز بیشتر به این بازی معتاد می شوند. اتاق فرار که در محیط، آنلاین و به شکلی خاص کار می کند، هر چه ترسناک تر باشد، جذاب تر به نظر می رسد. برخی از بازی ها بسیار ترسناک هستند، در حالی که برخی دیگر دارای پازل های زیادی هستند و انتخاب هر سبک به تیم درگیر در بازی بستگی دارد.

من به یکی از این اتاق های فرار می روم. نور قرمز ضعیف فضای وحشتناک اتاق را تشدید می کند. صدای پشت رادیو بازیکنان را برای یافتن کد راهنمایی می کند و با یافتن اولین کلید، بازی شروع می شود و وارد یکی از اتاق ها می شود.

شرکت در حل پازل و یافتن کلیدها از وظایف مهم این بازی است. در این مدت، زمانی که شما مشغول یافتن کد هستید، بازیگر نقاشی شده می تواند وارد شود و تیم را بترساند.

حسین رئیس یکی از اتاق های فرار در تهران است. او در رشته معماری تحصیل کرد و پس از بازی در یکی از اتاق های فرار حدود سه سال پیش تصمیم گرفت خودش یکی از این اتاق ها را راه اندازی کند: «هر کشوری قوانین خاص خود را در این سبک ترسناک از بازی دارد. به عنوان مثال در برخی کشورها نباید اتاق ها را به طور کامل خاموش کرد که باعث کاهش ترس می شود اما در ایران چنین قوانینی وجود ندارد و بازی در تاریکی مطلق انجام می شود. 500 بازی در تهران برگزار می شود که بیشتر آنها بین 60 تا 90 دقیقه و تا 120 دقیقه طول می کشد. با این حال، زمان پخش بستگی به ژانر دارد و می تواند از 30 دقیقه تا 5 ساعت متغیر باشد. بازی های فرار گروهی هستند و یک نفر نمی تواند به تنهایی بازی بسازد. هر گروه افکار و عقاید خاص خود را دارد. معمولاً بازی‌ها ضعیف و قوی هستند، اما حیف است روزی که بازی به نام بدی شناخته شود، زیرا یک نقطه ضعف برای آن اتاق فرار دارد و نوعی ضعف محسوب می‌شود.»

بلیط های آخرین ویژگی های این بازی معمولاً گرانتر از سایر ویژگی ها هستند. حسین توضیح می دهد: «اگر دیر سوار تاکسی شوید، باید هزینه بیشتری بپردازید، چون ساعت کاری آخر شب تمام می شود، اما بازیگران همچنان کار می کنند، بنابراین گران است. ساعات کار نیز به انتخاب بازیکنان و فضای اتاق ها بستگی دارد، برخی از بازی ها از صبح تا ظهر و برخی دیگر تا عصر هستند. اما اتاق های فرار معمولا از ساعت 14:00 تا نیمه شب هستند. برخی از بازی ها می توانند تا پنج صبح ادامه داشته باشند.

با اینکه مدت هاست در حرفه خود کار می کند، اما از کارش راضی است: «اتاق فرار یک کار خدماتی است، اگر خدمت کنی پول در می آوری. راه اندازی اتاق فرار زمان بر است و هر کسی که تصمیم به انجام این کار بگیرد باید زمان زیادی را صرف کند. یکی از سختی های کار دیر رسیدن به محل کار و گذراندن وقت کمتر با خانواده ام است. از طرفی در تعطیلات سرم شلوغ است. به نظر نمی رسد شغل جای من را با یک کارمند بگیرد، اما باید در ابتدای کار بمانم، البته همه چنین کاری را قبول ندارند. در زمان شیوع ویروس کرونا مجبور بودیم کار را تعطیل کنیم، گاهی اوقات بازی را طبق پروتکل های بهداشتی انجام می دادیم و بعد از هر فرصتی کل فضا و قفل ها را ضدعفونی می کردیم، اما اکنون وضعیت بهتر شده است.

او همچنین درباره نحوه انتخاب بازیگران در اتاق فرار توضیح می دهد: «بازیگران تست می شوند و بعد با آن ها شروع به کار می کنیم. ما سه بازیگر در اتاق فرار داریم، دو نفر از آنها هیچ تجربه ای ندارند، مجبور شدیم آنها را آموزش دهیم، بنابراین آنها عادت دارند بدون ملاقات با بازیکنان اتاق را ترک کنند.”

یکی از بازیگران این اتاق فرار که 15 سال سن دارد از کودکی به این حرفه علاقه داشته و آنقدر تجربه بازی در اتاق فرار دارد که به ترس عادت کرده است و حالا عاشق ترساندن است. دیگران.

قبل از شروع بازی توصیه های لازم به بازیکنان داده می شود: «اخلاق اسلامی باید رعایت شود، پروتکل های بهداشتی رعایت شود، افراد زیر 15 سال ممنوع باشند و افراد دارای مشکلات قلبی و تنفسی اجازه ورود ندارند. بازی.” ، بی احترامی و دست زدن به بازیگر متوقف می شود بازی همزمان شروع می شود ، تمام آسیب های بازی بر عهده بازیکنان است و … “

با وجود نکات لازم قبل از بازی، هنوز بازیکنانی هستند که مشکل دارند: «ما به بازیکنان می گوییم که شما حق ندارید به بازیگران دست بزنید، در تاریکی حرکت نکنید، بازیکنان را مسخره نکنید. بازیگر نقش اما در اتاق های فرار برخی از همکاران ما هنرمندان را کتک می زنند. البته وضعیت نسبت به سال های گذشته بهتر شده است چرا که با افزایش تعداد اتاق های فرار، بازیکنان بازی های مختلفی را امتحان می کنند و کم کم با قوانین آشنا می شوند. از طرفی بازی ها شدت گرفت. با این حال، اکثر دوندگان برای اولین بار و کسانی که قوانین را نمی دانند به بازیگر لگد یا مشت می زنند. حتی افرادی که قبل از بازی دروغ می گویند هم مشکلی ندارند، ما می فهمیم که یک فرد نباید در ابتدای بازی از طریق دوربین های دید در شب بازی را ادامه دهد، اما تا کنون هیچ مشکلی نداشته ایم. گاهی اوقات بازیکنان گریه می کنند و می ترسند، ما بازی را متوقف می کنیم و به آنها آب می دهیم.”

به گفته وی، همزمان با هالووین در آمریکا اتاق های فرار در ایران به بورس می آیند و در برخی اتاق های فرار از ابزارهایی برای ترسناک کردن بازی استفاده می کنند.

معمولا بازی در اتاق فرار با یک عکس یادگاری در آن چراغ قرمز ترسناک به پایان می رسد. اعضای گروه که بیشتر از دیگران درگیر یافتن پاسخ معماها هستند شناسایی می شوند و اعضای گروه پس از رهاسازی احساسات خود اتاق را ترک می کنند. اگرچه این اتاق ها در حال حاضر بدون مشکل در حال فعالیت هستند، اما فعالیت آن ها تحت نظارت هیچ نهادی نیست!

انتهای پیام/

دکمه بازگشت به بالا