جامعه و خانواده

انتقاد پژوهشگر قم شناس از ناآگاهی تاریخی مدیران شهر

پرتال پارسی/ شن و ماسه این مورخ گفت: ایران کشوری میراث دار است و این گونه تخریب آثار تاریخی ناشی از ناآگاهی مطلق مسئولان شهری و عدم مدیریت ادارات آنهاست.

از دیرباز فرهنگ و تمدن بشری با حفظ اصالت و ریشه ملت پیوند خورده و تاریخ و جوهر و جوهر آن را خلق کرده و به کشور بخشیده است.

ایران ما کشور میراثی است که نام حکومتی باشکوه و باشکوه تاریخ خاص و عام بوده و هست.

جوهره هر کشور قدمت و میراث فرهنگی آن است، آثار باستانی که قدمت، تاریخ، تمدن هر مکان را تعیین می کند، بنابراین حفاظت و حفظ آنها موضوعی بسیار مهم و ضروری است، نسل های مختلف مانند پیشینیان خود باید از این جد محافظت کنند. میراث ..

کشور ما ایران صاحب آثار باستانی و بناهای ارزشمند تاریخی و فرهنگی جهان و دارای قدیمی ترین فرهنگ و تمدن جهان است و ما نیز مانند سایر کشورهای جهان وظیفه داریم از این فضیلت مردسالارانه پاسداری کنیم. وراثت.

در هر شهر و کشور این کشور بزرگ نمادی از تاریخ و هویت پیشینیان وجود دارد و آثار تاریخی در هر منطقه ارزشمند و قابل توجه است.حفظ آثار تاریخی از نظر طیف وسیعی از فواید فرهنگی و اجتماعی حائز اهمیت است. . رفاه اجتماعی و فرهنگی این می تواند از مردم منطقه حمایت کند، غرور مدنی جوامع را افزایش دهد و به عنوان ابزاری برای دستیابی به اهداف بلندمدت اقتصادی مانند رشد و احیای شهرها، مشاغل کوچک و مسکن عمل کند.

منطقه کوم یکی از باستانی ترین و باستانی ترین شهرهای ایران است که آثار باستانی و تاریخی فراوانی مشابه تاریخ پیش از اسلام دارد، از سوی دیگر این آثار هنوز به طور کامل با جمعیت شناسایی نشده اند و مردم هنوز شناسایی نشده اند. به طور کامل شناسایی شده است. آنها را بشناسید در حالی که باید این آثار گنجانده شود زیرا باعث جذب گردشگر و افزایش مدت اقامت زائران و مسافران در استان می شود که هویت شهر را بیش از پیش آشکار می کند.

سید محسن محسنی، دانشمند و مورخ شن و ماسه که در سال های اخیر یکی از فعال ترین نخبگان شن و ماسه در عرصه نشر و نشر موضوعات علمی و فرهنگی بوده است، به ما گفت: به دو دلیل عمده، تاریخ سابق شن و ماسه است. اسلام یکی از قدیمی ترین آثار به جای مانده از دوران جاهلیت است و متون تاریخی نشان می دهد که قدمت شن و ماسه به دوران قبل از اسلام برمی گردد، بنابراین در نزدیکی معبد مقدس آثار تاریخی مانند تپه شاه قلی خان و شاه جمال و کالا وجود دارد. دختر نزدیک شاه جمال. گواه این که تمامی نام ها در بسیاری از مناطق شهر کوم و روستاهای اطراف کوم بعد از انقلاب اسامی باستانی ایرانی بوده است.

وی افزود: قبل از مسلمانان، معابد آتشین زیادی در استان وجود داشته که نشان می دهد این شهر به ویژه اطراف جمکران زرتشتی بوده و پس از اسلام با ورود اعراب به شهر تبدیل شده است. دفن این شهر، این شهر نقش مذهبی شیعی پیدا کرد و دفن چندین مکان مقدس در شهر کوم کاملاً مذهبی شد.

محسنی دو میراث مهم تاریخی برای کوم را برشمرد: میراث فرهنگی-تاریخی و میراث طبیعی – اینها دو میراث مهم و شاخص هستند که در کله گبری و بالاتر از آن به اضافه مسجد صاحب الزمان در نزدیکی روستای جمکران در استان جمکران قرار دارند. در کوه های مشرف به جمکران، قصر سیرو وجود دارد که به نظر من یکی از منحصر به فردترین جاذبه های شن است، چیزی کمتر از قلعه الموت که حسن صباح در آن زندگی می کرد، وجود دارد، اما متأسفانه مورد بی توجهی قرار گرفته، بازسازی نشده و در آنجا وجود دارد. گردشگری نیست گیرنده.

وی در خصوص دیگر دیدنی های منطقه کوم گفت: علاوه بر این آثار، مکان های متبرکه متعددی در شهر وجود دارد که معبد چخیل اختران، معبد علی بن جعفر، معبد حکفرج، معبد شاهزاده احمد، معبد شاه سید علی، معبد احمد میانی و چند معبد در این استان متأسفانه اکثر این معابد پس از انقلاب از نظر بناهای تاریخی تخریب شده و بناهای جدیدی به جای آنها ساخته شده است که اقدام بسیار اشتباهی است زیرا این بناها بدون توجه به پیشینه ساخته شده است. . در مورد عواقب این تعمیرات و نوسازی ها و تغییرات غیراصولی به دلیل تغییر در این ساختمان ها قبل و بعد از تعمیرات.

محسنی افزود: یک کتاب عمومی داریم به نام تربت پاکان نوشته حسین مدرسی طباطبایی که بعداً تغییر رشته داد و یکی از با سابقه ترین اساتید کومولوژی شد و در دانشگاه های معتبر اروپا و آمریکا تدریس می کرد. مشاهدات و توصیفات خوبی وجود دارد که نشان می دهد چه تغییرات اشتباه و غیراصولی در موضوع آثار تاریخی در مورد استاد این اماکن متبرکه و اماکن تاریخی رخ داده است، از طرفی این کتاب در سال 56 منتشر شده و مربوط به تغییرات بوده است. چهل سال عدم توجه و تعمیرات و تغییرات غیر اصولی را نشان می دهد.

این فعال پژوهشی و مطالعات تاریخی با اشاره به میراث طبیعی منطقه کوم گفت: پشت کوه دو برادر چند تپه کوچک وجود دارد که از یک طرف به شهر پردیسان و از طرف دیگر به روستای سرم کشیده شده است. . لنگرود می تواند به عنوان ژئوپارک مورد استفاده قرار گیرد و گردشگران داخلی و خارجی زیادی را به این میراث طبیعی جذب کند.

محسنی بزرگ نیز مردان منطقه کوم را یکی از میراث ارزشمند ملی و فرهنگی استان خواند. حسن معمار یکی از برجسته ترین معماران تاریخ ایران است، تیمچه سازنده معبد مقدس، سازنده صحن جدید و سازنده گنبد شاه حمزه است. اصیل ترین و کمیاب ترین گنبدهای ایران را مثلاً در هیچ جای ایران نمی توان یافت.

با کمک مردم شناسان، باستان شناسان و مرمتگران مجرب، بسیار مورد توجه قرار گرفته و مرمت شده است و محور بازار بزرگ، بازار نو و بازار قدیم را نشان می دهد. بازار قدیم و میدان قدیم و اطراف آن مانند مسجد جامع، مدرسه جهانگیرخان و محور دروازه اگر متأسفانه آسیب دیده اند باید تعمیر شوند، مطالعه کنید و برنامه ریزی درست کنید. به نظر آنها این فعال پژوهشی تاریخی، در استان و در کانون توجه گردشگران جذاب بود، از این رو این بناها را هدیه ای از جانب خداوند، گنجینه ای بسیار ارزشمند در استان دانست.

محسنی افزود: در میدان قدیم، به اصطلاح برج زندیه، مسجد فیض و دو مدرسه گیاسیه، همه این بناها نزدیک به هم قرار دارند که متاسفانه اطلاعات دقیق و عمیقی نداریم. در این زمین ها تحقیقات در حال انجام است و برنامه درستی برای تغییر و جابجایی نداریم.

وی با تاکید بر نقش مسئولان استانی در حفظ این آثار ارزشمند گفت: اداره ای به نام مدیریت شهری داریم که شامل شهرداری، میراث فرهنگی، انگیزه و راه و شهرسازی است و بیشترین مشارکت را در بدنه دارند. . انجمن استانی: «این مدیران متخصص هستند و بر کار خود نظارت فنی دارند، اما همه این مدیران فاقد یک عنصر هستند و آن عدم آگاهی کامل از طبیعت، تاریخ و فرهنگ ماسه است و من قاطعانه به آن اعتراف می کنم. این آقایان نه کار دارند، نه سوابق، نه آموزشی، نه مدرکی دال بر علم دارند و در واقع از مشاورانی که تاریخ، فرهنگ و شخصیت را می شناسند استفاده نمی کنند، بنابراین من از تجربه و صلاحیت علمی و تجربه این مدیران چشم پوشی می کنم.

محسنی ایراد به همه این دستگاه ها را تنها جهل مطلق در تاریخ، فرهنگ و طبیعت استان و نبود دولت واحد در حفظ بناهای تاریخی و طبیعی شهرستان کوم خواند و گفت: بافت تاریخی شهر کوم استان کوم میراث ارزشمند بنابراین کل بافت تاریخی ماسه 300 هکتار و مساحت کل شن 12000 هکتار است و مسئولان نتوانسته اند این 300 هکتار را به درستی مدیریت کنند، بنابراین بافت تاریخی را نمی شناسند و در نظر دارند. این بافت فرسوده زمانی که بافت تاریخی فرسوده شده باشد کاملاً متفاوت است، در گفتمان این دستگاه ها به بافت تاریخی که در آن فرسوده شده اند اشاره می شود.

وی افزود: بافت‌های تاریخی پتانسیل فرسایش دارند، اما این فرسایش با فرسایش زمین تا آسمان در دوران معاصر متفاوت است، بنابراین بافت فرسوده تاریخی از نظر معنایی و تفاوت معناداری با بافت پاک‌شده مدرن دارد. مدیران بافت تاریخی را تعریف نمی‌کنند و بر کلمه نقطه تاریخی تمرکز می‌کنند، اما می‌توانند از یک فرهنگ مستقل استفاده کنند. کارشناسان در داخل و خارج از شن، بافت تاریخی شن را مطالعه می‌کنند.

محسنی ادامه داد: این روند ممکن است زمان ببرد و به تأخیر بیفتد و درآمدهای شهرداری را کاهش دهد، اما در درازمدت ارزش استان کوم را افزایش می دهد، بنابراین اگر بافت تاریخی کاوش و شناسایی شود، ارزش مادی و معنوی خواهد داشت. «این مشکلات یک وضعیت اضطراری است که در مدیریت شهری کوم قابل مشاهده است.

از تحقیقات شغلی و تاریخی ایشان در دوران نوجوانی: یک ایرانی شناس بین المللی فرستادم که این مقاله را در مجله آینده منتشر کرده است، می خواهند بناها را خراب کنند و به آثار تاریخی آسیب بزنند و از طرفی مشتاق صحبت هستند. همه خانواده های کومی

محسنی با اشاره به مشاهدات خود در سایر کشورهای آسیایی گفت: در سفرهایم به قبرس، لبنان و امارات احساس کردم که این اولین کلمه مدرنیزاسیون در منطقه و حتی جهان بدون توجه به سیاست خارجی کشور است. . «آنها بسیار زیرکانه تلاش می کنند آثار تاریخی خود را حفظ کنند و هر چقدر هم که بناهای تاریخی خود را بی رحمانه تخریب کنیم، ما مردمی موروثی و وارثان برابر هستیم.

محسنی در خاتمه گفت: کوم یک شهر علمی و از نظر دینی بسیار بافرهنگ، کامل و جامع است و اساتید مجرب در این استان برای پیشرفت علمی و دینی تلاش می کنند، بنابراین افراد قوی در علم و علم وجود دارند. دین، اما در زمینه تاریخ، فرهنگ و طبیعت ماسه کاستی های بسیاری وجود دارد که جای توجه و توجه بیشتری دارد.

حفظ آثار تاریخی برای مدیران هر شهری کار دشواری است، از این رو میراث فرهنگی ظرفیت های قابل توجهی برای توسعه دارد و پروژه های عمرانی آن نه تنها می تواند در حفظ منابع تاریخی مشکل ایجاد کند، بلکه ابزار مثبتی برای رشد و تحول باشد. همچنین قابل استفاده است. بدیهی است که باید با در نظر گرفتن ضرورت حفظ میراث فرهنگی و تاریخی جامعه اقدامات هوشمندانه و اخلاقی انجام شود.

انتهای پیام/

دکمه بازگشت به بالا