عمومی

از لیون تا دوحه؛ خاطره‌ای از یک مسابقه

این مسابقه که «مادر همه بازی‌ها» و «سیاسی‌ترین بازی تاریخ جام جهانی» نام‌گذاری شد، با برتری 2-1 ایران به پایان رسید و اولین برد این تیم در این مسابقات بود. تاریخچه جام جهانی

آنچه به یاد دارم این است که در سال های ماموریت فرهنگی من در قطر (1376-1382) چندین رویداد مهم تاریخی و فرهنگی در زمینه های مختلف رخ داد. یکی از آنها دعوت و رفتار قاری و حافظ جوان کشورمان «سید محمد حسین طباطبایی» و دومی بازی فوتبال ایران و آمریکا است که به طور اتفاقی (!!) در سال 1377 اتفاق افتاد. همزمان.

اولین رویداد این روز دعوت از «فرزند نابغه» سید محمد حسین طباطبایی بود که یکی از اتفاقات بی نظیری بود که در زمینه روابط دینی و مذهبی و تعامل با کشورهای حوزه خلیج فارس برای ما به ارمغان آورد. محمد حسین در آن زمان، یعنی در 18 محرم 1419، پسری شش ساله بود. آمدنش با مشکلات زیادی همراه بود. پدر و مادرش که جوان بود مجبور بودند او را همراهی کنند. پدرش شرایط سختی برای وجودش گذاشته بود که البته درست بود. در نهایت پس از مذاکرات فشرده، تمام شرایط را پذیرفتم. با هماهنگی های انجام شده وی رسما از سوی باشگاه معروف ورزشی العربی قطر دعوت شد. این مجموعه بزرگترین باشگاه ورزشی قطر بود که بخش فرهنگی مهمی در کنار آن قرار داشت.

لیون به دوحه؛  خاطره ای از مسابقه

ابتدا اعضای انجمن جوانان دوحه را با شخصیت، جایگاه، سن و هنر منحصر به فرد سید محمد حسین آشنا کردم. برای آنها چنین پدیده ای غیرقابل باور بود، اما در نهایت با ایمانی که به من داشتند، پیشنهاد من را پذیرفتند و دعوت نامه انجام شد، محمد حسین به قطر آمد، یک هفته در این کشور گذراند و سروصدا کرد بی نظیر. و سلباکا!

او از بدو ورود تا خروج اولین خبر قطری ها بود. تیتر روزنامه ها حتی قبل از ورودش به دوحه به او اختصاص داشت. «فخر ایران الکبری تقریباً در دوحه است» (الشرق). “مراسم استقبال از کودک معجزه گر ایرانی در فرودگاه الدوحه” (الرئیه); «أَتْفَلُ الْایرانِیَ المَجَزَهُ وَصلِ الضَّاحِی» (الشرق); این حرف ها و مضامین تا زمانی که او دوحه را ترک کرد ادامه داشت. جمعیتی برای استقبال از او در فرودگاه قطر دست تکان دادند. کل سیستم حمل و نقل شهر ویران شد. حتی مقامات قطری نیز در مورد برنامه های او بحث می کردند.

با توجه به جایگاه نهاد برگزارکننده، جنبه ورزشی این رویداد پر رنگتر بود. در یکی از برنامه های وی که در سالن ورزشی باشگاه العربی برگزار شد، علاوه بر سکوها، صندلی هایی نیز در کف سالن قرار گرفت و جمعیت برای شرکت در برنامه سید محمد حسین به صدا در آمدند. این برنامه یک روز به بانوان و یک روز به آقایان اختصاص داشت. از زمان تأسیس تالار چنین جمعیتی دیده نشده است!

رئیس کمیته فرهنگ، احمد الخلیفی، خوشحال و قدردان است که باشگاه او “عجایب قرن” با حضور تعداد زیادی از مردم برگزار شد.

در آن سال ها کاپیتان معروف تیم فوتبال قطر آقای الانزی که او را «برادر علی» این کشور می نامیدند نیز به همراه اعضای تیمش به هتل محل اقامت این پسر بچه شش ساله آمد. و لوگوی تیم ملی قطر، سپر باشگاه الریان، پیراهن شماره 9 تیم ملی و اول محمد او هدیه ای ویژه به حسین داد. پس از این دیدار اولین اخبار ورزشی روزنامه های «المجزه و الانزی»، «الانزی» به دیدار دکتر محمد حسین رفت، «تفل المجزا» از هتل محل اقامت وی ​​بازدید کرد.

اما این تمام ماجرا نبود! نکته مهم این ماجرا این است که مدت ها قبل از بازی ایران و آمریکا، شور و شوق زیادی برای این بازی در بین ایرانیان مقیم قطر، خود قطری ها و اعراب منطقه وجود داشت.

فضای بی سابقه ای از اضطراب پیرامون این رویداد ورزشی شکل گرفته است. این بازی تبدیل به ادای احترام به ایران و آمریکا شد و هواداران جمهوری اسلامی از هر رده سیاسی، مذهبی، مذهبی و قومیتی به شدت نگران نتیجه بازی و شکست احتمالی تیم ملی ایران بودند. آنها آرزوی پیروزی تیم ملی کشور را داشتند و برای آنها فقط ورزش نبود. در مجموع برد یا شکست تیم ایران تاثیری در وضعیت تیم قطر و سایر تیم های عربی نداشت. اما موضوع را در چارچوب تقابل جمهوری اسلامی و آمریکا می دیدند. در واقع این تب و اضطراب ناشی از نفرت همه از آمریکا بود.

فضا به قدری سنگین و پر از حسادت بود که در اولین نشست خبری سیدمحمدحسین طباطبایی که مصادف با دیدار ایران و آمریکا بود، خبرنگاران از او خواستند نتیجه بازی را پیش بینی کند!

لیون به دوحه؛  خاطره ای از مسابقه

سید محمد حسین که همیشه پاسخ هایش قرآن بود و فقط آیاتی از کلام الله مجید را تلاوت می کرد، بلافاصله آیه «قلبت الروم» را پاسخ داد!

این پاسخ روز بعد به تیتر بیشتر روزنامه های قطر تبدیل شد و مردم آن منطقه با توجه به آنچه از محمد حسین آموخته بودند این پاسخ را بسیار قانع کننده دیدند.

شهر در روز مسابقه تعطیل بود. ترافیک در خیابان ها به میزان قابل توجهی کاهش یافته بود و آرامش شهر به دلیل برگزاری مسابقه فوتبال محسوس و محسوس بود. در طول بازی با دکتر حمدال کواری که از فرهنگیان تاثیرگذار قطر بود و سال ها وزیر فرهنگ بود و هم اکنون به عنوان مشاور و رئیس کتابخانه ملی این کشور فعالیت می کند، روابط دوستانه ای داشتیم. آنها عصبی و نگران با هم تلفنی صحبت کردند، زید الوصافی گفت: «دکتر عباس! نتیجه این بازی بی ربط است. اگر معلوم شود این بازی با کلمه “Wonder Boy” مخالف است، چه می شود؟!”

الکواری با نگرانی ادامه داد:

«عباس بگو چکار کنم؟».

او به شدت نگران شکست پیش‌بینی محمد حسین و تأثیرات نامطلوب شکست احتمالی این رویداد بود. بی اختیار جواب دادم: «نه! انشاالله به نتیجه خواهیم رسید! هنوز وقت هست، دعا کن.» ایشان هم فرمودند همه باید نماز بخوانیم.

بازی را هم از نظر تقابل جدی ایران و آمریکا در شرایطی پرتنش به پایان رساندیم و هم طبق پیش بینی محمدحسین، ایران 2 بر یک پیروز شد و با این برد و ماموریت سیدمحمدحسین به پایان رسید. حدس بزنید، “اعجوبه” “اعجوبه”.

جابر الحرامی روزنامه نگار معروف روزنامه قطری «الوطن» در مقاله اصلی خود «قلبت الروم» به این موضوع پرداخته است: «وقتی از وی در مورد نتیجه بازی ایران و آمریکا پرسیده شد، بلافاصله پاسخ داد. : «قلبت الروم» و وقتی پرسیدند روم کیست؟ پاسخ داد: آمریکا. کی این رم تا آخر شکست خواهد خورد؟ برای غلبه بر شوک او؟ و آیا قدرت او از بین می رود؟

الحرامی ادامه می دهد: (در شماره قبلی همین روزنامه این واقعه را پیروزی «قربانیان» بر «شیطان بزرگ» نامیدند و این نشان از دشمنی و کینه مردم عرب و اسلام از شیطان، او آمریکاست).

سید در همین دیدار در پاسخ به سوالی درباره اشغال عراق توسط آمریکا، آمریکا را شیطان بزرگ خواند و از فلسطینیان خواست راه انتفاض را ادامه دهند. روزنامه ها نیز سخنان او را در موضوعات مختلف نوشتند.

در هر صورت، پیروزی ایران شهر را تکان داد و ایرانیان مقیم قطر به خیابان ها ریختند و کارناوال های شادی را با بوق و پرچم ایران آغاز کردند. قطری ها نیز این کارناوال را در خیابان ها همراهی کردند، جوانانشان به ایرانیان پیوستند و شادی مضاعفی در شهر به نمایش گذاشته شد تا این رویداد برای همیشه در «تاریخ» «تاریخی» شود.

امیدواریم با تلاش فراوان بازیکنان و تشویق و دعای هموطنان و هواداران در خیابان ها و فضای مجازی در ورزشگاه التمامه دوحه این حرکت بسیار پرشور و پرشور فردا نیز تکرار شود. در جاهای دیگر و این نژاد در تاریخ کشور ما خواهد ماند و تاریخ جهان برای همیشه باقی خواهد ماند.

6565

دکمه بازگشت به بالا